کلمه «جشن » همان «یسَن/ یسنه » اوستایی است که در زبان پهلوی «یزشن » گفته می شد و در اصل به معنی ستایش و نیایش شادمانه است.

روز اول فروردین

«نوروز » به معنی نخستین روز از ماه فروردین است. ایرانیان در قدیم برای هر روز از ماه نامی گذاشته بودند و روز اول بهار یا فروردین، هُرمَزد نام داشت.

خواندن دعای سال تحویل

در میان مسلمانان، رسم چنین است که پس از تحویل سال، همه اعضای خانواده به یکدیگر «عید مبارکی» می‌گویند.

زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است که امروزه به آن برابری بهاری یا اکیونوس می‌گویند.

نوروز نخستین روز سال خورشیدی ایرانی برابر با یکم فروردین ماه، جشن آغاز سال نوی ایرانی و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران ایران باستان است.

 از نکات جالب دیگر در زمان عید نوروز مشخص شدن حیوان سال می باشد که هر ساله قبل از شروع سال جدید معرفی می شود.